Followers

Wednesday, 3 March 2010

ആത്മ രോഷം


ചൂട് ,ചൂട്  ,സര്‍വത്ര  ചൂട്.വേനലില്‍  കരിഞ്ഞ മരങ്ങള്‍  പോലെ ,,
മനസ്സും  ചൂടിനാല്‍ വറ്റി വരണ്ടപോലെ..,
ഒരിറ്റു  ദാഹജലത്തിനായി .കൊതിക്കവേ,\
വരണ്ട നെഞ്ചിന്‍ അകത്തു  മിടികേണ്ട   മിടിപ്പുകള്‍ പോലും ,,മിടികുവാന്‍  മറന്നുവെന്നോ..?
ജ്വലിച്ചുയര്‍ന്ന   ചൂടില്‍  ഒലിച്ചിറങ്ങിയ  വിയര്‍പ്പുതുള്ളികള്‍ ..,
വിയര്‍പ്പില്‍  കുതിര്‍ന്ന  ലോലമാം  മേനിയില്‍  ,
നനുത്ത  കാറ്റായി വന്നിലാരുമേ  ,
ചുവന്നിരുണ്ട   അഗ്നിയെ  വിഴുങ്ങാന്‍  എന്നപോല്‍
കാത്തിരുപ്പ്  ഞാന്‍ ഇനിയും ...
തീക്ഷ്ണമായ   ചൂടില്‍  ഞാന്‍  തളര്‍ന്നിട്ടും ,
കാത്തിരുന്നു  ഞാനാ  കുളിര്‍ കാറ്റിനായി ..
എന്നില്‍  വിരിഞ്ഞു  മുറുകും  എന്‍  ചിന്തകള്‍
അഴിച്ചു വിടാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിക്കവേ  ..
തടഞ്ഞത് എന്തെന്ന്  എനിക്കറിയില്ല
ദാഹിച്ചു വരണ്ട  എന്‍ അന്തരംഗം  ...പോലും
അഗ്നിശുദ്ധിക്കായി മാറ്റിടേണമത്രേ??
 എന്നില്‍   ഉതിരുന്ന  നിശ്വാസത്തിന്‍  പോലും വിലക്കിടുന്നത്  അല്ലോ ..,
സമൂഹത്തിന്‍  കാപട്യം ... 
    കത്തുന്ന അഗ്നിതന്‍  പ്രതീകമാം  എന്‍ കണ്ണുകള്‍  ,നേരിടാന്‍  ആവില്ല സമൂഹമേ  നിനക്ക് ... 
ചിലന്തിതന്‍  വലപോലെ  വല കെട്ടിയാലും  വെന്തുരുകുമെന്നു   എന്‍ നോട്ടത്തിനു മുന്പില്‍ എന്ന്                                                                                                                           എനിക്കറിയാം   
മിന്നല്‍  പിണര്  പോലെ തുളക്കുന്ന  നോട്ടങ്ങള്‍ക്ക്‌ നടുക്കില്‍ ,ജീവിതം ഹോമിക്കാന്‍  എനിക്കാവിലെന്ന്തു എന്‍
                                                                                                                           സത്യം
ഇടിവെട്ടും ,മിന്നലും  മാത്രമാണിവിടെ ..എവിടുമില്ല   ഒരു സ്വാന്ത്വനത്തിന്‍   കുളിര്‍മഴ ,,,
അലിയാന്‍ ഏറെ  കൊതിയുണ്ടെങ്കിലും  ,കേട്ട  ഇടി നാദവും ,മിന്നല്‍ പിണരും  ,
എന്‍ ജീവിതം  തന്നെ  മാറ്റി മറിച്ചുവോ../?
തലയോട്ടിതന്‍  മുകളില്‍  കയറി  നിന്ന്   ചവിട്ടണം എനിക്കൊരു   അഗ്നി നൃത്തം..
ആര്‍പ്പു വിളിച്ചു  അലറിടെണം ,
കാപട്യ ത്തിന്‍  മാറ്  പിളര്ന്നീടെണം   ,
തിളയ്ക്കുന്ന  യൌവനത്തിന്‍    തീക്ഷ്ണത  ചാമ്പലാക്കി  മാറ്റിടെണമോ ?
ജീവിതം  ഒന്ന് എന്നിരിക്കെ  എന്തിനീ തലയോട്ടികള്‍ മാലകള്‍ തന്‍  അതിര്‍വരമ്പുകള്‍
 പടര്ന്നുവന്ന  അഗ്നിനാളത്തിന്‍   അഗ്നി  എന്നെ സ്പര്‍ശിച്ചുവോ  ?
ഇല്ല എനികറിയാം  ഒരു അഗ്നിക്കും  എന്നെ  സ്പര്‍ശികുവാന്‍  ,എന്‍  പാതിവ്രത്യം
എന്നില്‍  ഫണം  വിടര്‍ത്തവേ  ....














Monday, 1 March 2010

ടെലിഫോണ്‍ ബൂത്തും ഞങ്ങളും

ലോകത്തില്‍  ആദ്യമായി  ടെലിഫോണ്‍ ബൂത്ത്‌ കണ്ടുപിടിച്ച  ആളിനെ  കാണണം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചതു  ഞാന്‍ ആയിരിക്കും ...ആ   കണ്ണാടി കുടു  കണ്ടുപിടിചില്ലായിരുന്നു എങ്കില്‍ ..ഈശ്വരാ.. ..തണുപ്പത്  കുറെ നേരം അങ്ങിനെ  നിന്നിരുന്നു എങ്കില്‍   ബെല്‍ജിയം മ്യൂസിയത്തിലേക്ക്  രണ്ടു  പ്രതിമകളെ സംഭാവന ചെയാന്‍ പറ്റുമായിരുന്നു.....എന്തായാലും...ബൂത്തില്‍ തന്നെ  നിന്ന് , പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കി നിന്നു,..എന്തോ ഭാഗ്യ ത്തിനു  അകലെ നിനും   ഒരു വെളിച്ചം വരുന്നത് കാണാന്‍ സാധിച്ചു  ...എന്റെ  തേവരെ  ....ആ വാഹനം  ഇങ്ങോട്ട്  തന്നെ ആവണേ........ജീവിത്തില്‍ ഇങ്ങിനെ   ഉള്ള നിമിഷങ്ങളില്‍    ആണ്  പലപ്പോഴും   ജീവിത്തിന്റെ വില   അറിയുന്നത്. ...ഒരു നിസാര     കാര്യത്തിനു  പോലും   തല്ലുകുടുമ്പോള്‍  ചത്താല്‍  മതി എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ പലപോഴും   നമ്മുക്ക്   അന്നെരത്തെയ്   മാനസ്സികാവസ്ഥ   ആണ്...ഇതുപോലെ  ഉള്ള അവസരങ്ങളില്‍   പലപ്പോഴും ദൈവവുമായി   ഒരു  ആത്മബന്ധം   ഉണ്ടാകുന്നത് ..
            എന്തയാലും   തേവര്  വിളി കേട്ടു ആ കാര്‍ ഞങളുടെ    ഭാഗത്തേക്ക്  തിരിഞ്ഞു ..ഞാനും എട്ട്നുംകുടി  വേഗം  കണ്ണാടി കൂട്ടില്‍ നിനും   പുറത്തേക്കു  ഇറങ്ങി .., .കൈ   കാണിച്ചു...  .പക്ഷേ  ഞങളുടെ   സ്വപ്നങ്ങള്‍  തകര്‍ത്തു കൊണ്ട്    ആ കാര്‍  മുന്നോട്ടു പോയി...ആകെ തകര്‍ന്നു  പോയി ..  ...ആ കാറില്‍  മുന്‍ സീറ്റില്‍ ഒരു സ്ത്രീയും  കുഞ്ഞും  ഇരുന്നിരുന്നു... ഞാന്‍ ആകെ തകര്‍ന്നു പോയി  ഏട്ടന്റെ  കയില്‍   ചാരി നിന്നു ...ഇനി എന്ത്  ??
പക്ഷെ പെട്ടന്നു  ആണ് സ്ഥിതിഗതികള്‍  മാറിയത് ....പറയില്ലേ  ഭാഗ്യം വരാനും പോകാനും ഒരു നിമിഷം  മതി എന്ന്.....എന്റെ തേവര് തുണച്ചു ...കാര്‍   രീവെര്സ്  ഇട്ടു തിരിച്ചു വന്നു  ഞങളുടെ  മുന്പില്‍  വന്നു നിന്നു...സങ്കടവും  തണുപ്പും  കൊണ്ട്   ഞാന്‍  വിതുമ്പാന്‍  തുടങ്ങിയിരുന്നു .....മുന്‍ സീറ്റില്‍ സ്ത്രീ എന്നെനോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു ......തിരിച്ചു  ചിരിക്കാന്‍  ശ്രമിച്ചെങ്കിലും  അന്നേരം  അത്  ചീറ്റി പോയി....ചിരിക്കാന്‍  പോയിട്ട്   ചുണ്ട് ഒന്ന് അനക്കാന്‍ പോലും വയ്യ ..,അപോഴെക്കും  ഡ്രൈവര്‍  സീറ്റില്‍ നിനും  അയാള്‍  ഇറങ്ങി വന്നു ...അവര് ഏട്ടനോടെ  കാര്യങ്ങള്‍ അനേഷിച്ചു.....അയാള്‍  വലിയ   ഷിപ്പ് ലേക്ക്    സപ്ലൈ ചെയുന്ന  ബാര്ജിലെ   കപ്പിത്താന്‍  ആയിരുന്നു ...അയാള്‍ പറഞ്ഞു അയാളുടെ ഭാര്യാ കാരണം  ആണ് നിര്‍ത്തിയത്  എന്ന്....ഞാന്‍ അവരെ  നന്ദിയോടെ നോക്കി... ,അയാള്‍ എന്നോടെ കാറില്‍ കേറി ഇരിക്കാന്‍  പറഞ്ഞു , ഏട്ടന്‍  പറഞ്ഞു ബെര്‍ത്ത്‌  നമ്പര്‍ മാറി പോയി...എന്ന്...അവസാനം അയാള്‍ അയാളുടെ ഫോണില്‍  നിനും  പോര്‍ട്ട്‌  കണ്ട്രോള്‍ വിള്ളിച്ചു ...ഷിപ്പിന്റെ  പേര്  പറഞ്ഞു , ഭാഗ്യം  അവര് നമ്പര്‍ പറഞ്ഞു  തന്നു....ഞങ്ങള്‍ ഇറങ്ങിയ  സ്ഥലത്തിന്റെ നേരെ  വിപരീതം ആയിരുന്നു ഷിപ്പ് നിനിരുന്ന്ത്  ... അവസാനം അയാള്‍   ഞങളെ കൊണ്ട്  ഷിപ്പ്ന്റെ  അടുത്തേക്ക്  യാത്ര  തിരിച്ചു  ..അങ്ങിനെ   അവസാനം ഞങള്‍   ഷിപ്പ്ന്റെ  അടുത്ത് എത്തി.. ..എന്താ പറയുക,അവരോടെ  നന്ദി   പറയാന്‍  വാക്കുകള്‍ ഇല്ലായിരുന്നു .....എന്തയാലും  അവര് ഞങളെ ഇറക്കി തന്നു പോയി...  ഷിപന്റെ  ഗാങ്ങ് വേ  കണ്ടപ്പോള്‍   സന്തോഷം കൊണ്ട്  എനിക്ക്  തുള്ളാന്‍  വെയ്യെ   ...എന്ന  പരസ്യം  ആണ് ഓര്മ വന്നതു ...ചുമ്മാ കേട്ടോ അതല്ല  സ്വന്തം  വീട് എത്തിയ  ഒരു ഫീലിംഗ്  ആണ്  തോന്നിയത് .....അന്ന് ആദ്യമായി ആ ഗോവണി പടികള്‍ ഞാന്‍ തൊട്ടു തലയില്‍ വെച്ച്  ..മുകളിലേക്ക് കേറി
.കാബിനില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍  ആദ്യം  ഉറക്കെ  പൊട്ടി കരഞ്ഞു  ...,ഒന്  ഫ്രഷ്‌ ആയ ശേഷം   പതുകെ താഴേക്ക്‌  ഞങള്‍  ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ചെന്ന് ....എല്ലാവരും  റെഡി ആയി ഇരികുക  ആയിരുന്നു  ഞങളുടെ  അന്നത്തെ യാത്രയെ കുറിച്ച്  അറിയാന്‍  ....ഊഹികാമല്ലോ  ഞങളുടെ മനസ്സികവസ്ഥ  ...എല്ലാവരോടും ഒന്ന് ചിരിക്കാന്‍ മാത്രമ്മേ  സാധിച്ചു......പിന്നെ പതുക്കെ  സംഭവങ്ങള്‍  അവരോടെ അറിയിച്ചു ..
   അപ്പോളെ  ഇത് മതി കേട്ടോ..അടുത്ത പോര്‍ട്ട്‌  അടുത്ത പോസ്റ്റില്‍ കേട്ടോ. നേരത്തേ പറഞ്ഞപോലെ   പതുക്കെ  ഓരോ  സ്ഥലവും പറയാം കേട്ടോ....






Saturday, 27 February 2010

ബെല്‍ജിയം

ബെല്‍ജിയം
  .അപ്പോളെ   കുറച്ചു ദിവസമായി   കവിതകള്‍കും , ഫോട്ടോ കള്‍ക്കും   പിന്നാലെ ആയിരുന്നു ....ഇപ്പോള്‍   തിരിച്ചു  ഷിപ്‌   യാത്രയില്‍  എത്തി   കേട്ടോ ....ബൂലോകം  മൊത്തം  എല്ലാവരും  ഒരു അഴിച്ചുപണിയില്‍  ആണെന്ന് അറിയാം... സെന്റിയും VS കോമഡി .  എന്തായലും  മാറ്റങ്ങളെ   സ്വാഗതം  ചെയ്തുകൊണ്ട് ഞാന്‍ നമ്മുടെ  യാത്രയിലേക്  വരട്ടെ... ഇടക്ക് ഇത്തിരി  പേഴ്സണാലിറ്റി  ഡിസോര്‍ഡര്‍    ഓക്കേ   പോസ്റ്റി ,ഷമി  ഷമി  എല്ലാവരും , അത് ഞാന്‍ ഒരു യാത്ര നടത്തിയ ശേഷം  എഴുതാം കേട്ടോ ....അപ്പോള്‍  നമ്മുക്ക്  യാത്ര ചെയാം അല്ലെ  ,വാ  കടലയും  കാപ്പിയുമുണ്ട്   എന്നൊനും പറയുന്നില്ല ...
  ബെല്‍ജിയം    ,അത്ര വലിയൊരു രാജ്യം   ഒന്നുമല്ല കേട്ടോ ,പക്ഷെ  ഒത്തിരി  സംസ്കാരങ്ങള്‍   ഉള്ളൊരു  രാജ്യമാണ്.ഡച്ച് ,ഫ്രഞ്ച് ,ജര്‍മന്‍  തുടങ്ങിയ  സംസ്കാരങ്ങള്‍  ...അവിട്യുണ്ട്  ..ഇന്ത്യകാരും നിറയെ  ഉണ്ട്  ,ബെല്‍ജിയം  ഡയമന്‍ഡ്‌   വളരെ  നല്ലതാണു ...പിന്നെ  കാര്‍പെറ്റ്   ഇവിടെ വളരെ വില കുറവും മനോഹരവുമാണ് ..ഞങ്ങള്‍  ബെല്‍ജിയത്തിലെ അന്റ്വേര്പ്   എന്നാ  സ്ഥലത്താണ് പോയത് ...ഒരു  വലിയൊരു പുഴയുടെ  തീരത്താണ്  ..വലിയൊരു പോര്‍ട്ട്‌  ആണ് ഇത്. ഒരുപാടു  കപ്പലുകള്‍   ഒരേസമയം ഇവിടെ  വിവിധ ബെര്തുകളില്‍ ആയി  വരാറുണ്ട് ...ഫെബ്രുവരി  മാസത്തില്‍ ആണ് ഞങ്ങള്‍  എത്തിയത് ..നല്ല തണുപ്പും  കാറ്റും ഉള്ള സമയം  ....കരക്ക്‌ പോകാന്‍  തന്നെ തീരുമാനിച്ചു ..ഒപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന  മറ്റു  കുടുബങ്ങള്‍,
അവര്   തണുപ്പ്     കാരണം       ഇല്ല   എനായി ..എന്റെ ആദ്യത്തെ  കപ്പല്‍   യാത്ര ആണലോ  ,കുടാതെ  എന്റെ പിറന്നാള്‍ ആയിരുന്നു  ..അതിനാല്‍ എന്റെ  പ്രിയതമനെയും   കുട്ടി  അന്റ്വേര്പിലെ    മൃഗശാല  കാണാന്‍  പുറപെട്ടു ...വലിയൊരു  മൃഗ ശാലയാണ് ... തണുപ്പ് ,മഴ എല്ലാംകൊണ്ടു  ഒരുവിധം  കഷ്ടപ്പെട്ട്   ആണ്   ഞാന്‍ നടനിരുന്ന്ത് ..
വലിയ ബൂട്ടും ,കോട്ടും  ഓക്കേ ഇട്ടു സായിപിന്റെ  മോള്‍ ആയിടാന്നു  നടക്കുന്നത്  ..ഇതൊക്കെ  ഇട്ടു നടന്നു എവിടാ ശീലം    .  ആരോഗ്യം    കുറവായിരുന്നു  അതിനിടക്ക്  ഇതെല്ലം  ഇട്ടു നടകുന്നത്  ഒരു സംഭവം  ആയിരുന്നു   ...സി ഐ  ഡി    മൂസ സിനിമയിലെ പോലെ  ഞാന്‍ ഒരു സംഭവം ആയിരുന്നു കേട്ടോ ,,,
ഹഹഹ  ഭാഗ്യത്തിന്  അവിടെ   ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന    കുടുകള്‍ ഇല്ലായിരുന്നു   എന്നെ  അപൂര്‍വ  ജീവിയായി ഇട്ടേനെ ...ഇത് എന്റെ   പ്രിയതമന്റെ   കമന്റ്‌  ആണേ .....എന്തയാലും നല്ലൊരു  സൂ  ആണ് കേട്ടോ ...യൂറോപിലെ  തന്നെ വലിയതും  വളരേ പഴക്കം  ചെന്നതുമായ  മൃഗ ശാലയാണ് ,പിന്നെ  പെന്കിന്‍  ,സീല്‍  ഓക്കേ  ഉള്ള ഒരു   മൃഗശാല ,അങ്ങിനെ അവിടെ  നിനും  പതുക്കെ  പുറത്തേക്ക ഇറങ്ങി ,ഷിപ്പീസ്   പോകുന്ന ഷോപ്പിംഗ്‌ മാല്‍  ഉണ്ട്  ,സത്യത്തില്‍  അവിടെ  ചെന്നാല്‍  ആണ്  എന്നിക്ക്   സന്തോഷം ആയതു ...എവിടെയെങ്കിലും  പോയി  എന്തെങ്കിലും  ഓക്കേ വാങ്ങിയാലെ   അവിടെ പോയി  എന്നൊരു  തോന്നല്‍ ഉണ്ടാകു....ഇതെന്റെ  പോളിസി   എന്തയാലും  ഇതിനെ  സപ്പോര്‍ട്ട്  ചെയുന്നവര്‍ ഉണ്ടാകും എന്നാണ് എനിക്ക്  തോന്നുന്നത് ..എന്തയാലും  ശരി  ..അവിടെ നമ്മള്‍  ബുക്ക്‌  നോക്കി ആണ് അധികവും ഓര്‍ഡര്‍ ചെയുക .ഇതിപ്പോള്‍ ഷിപ്പില്‍  വെച്ചും  ഓര്‍ഡര്‍ ചെയാം കേട്ടോ ...അവര്  നമ്മുടെ  റൂമില്‍  എത്തിക്കും ..അങ്ങിനെ  അത്യാവശ്യം   ഷോപ്പിംഗ്‌ ഓക്കേ ചെയ്തു ,  തിരിച്ചു ഷിപ്പില്‍ പോകാന്‍  ബസില്‍ കേറി  ...പോര്‍ട്ടില്‍  എത്തി  , മുന്പേ പറഞ്ഞല്ലോ   പോര്‍ട്ട്‌  ഒത്തിരി വലിയ  പോര്‍ട്ട്‌ ആണ് എന്ന് .കുറെ ബെര്‍ത്ത്‌ നമ്പറും  ഉണ്ട്  ...എന്തോ   ഏട്ടന്‍  ഒരു നമ്പര്‍   പറഞ്ഞു  ..ഞങ്ങളുടെ  നല്ല സമയം ആയ  കാരണം  ഒരു നമ്പര്‍ മാറി പോയി  ...എന്തയാലും അവരെ കുറ്റം പറയരുതല്ലോ   അവര് കറക്റ്റ്  ആയി തന്നെ ഞങളെ പോര്‍ട്ടില്‍ പറഞ്ഞ ബെര്‍ത്തില്‍ ഇറക്കി, രാത്രിയായി   സമയം നല്ല  തണുപ്പും ..മൂക്ക്  ഓക്കേ ചുവന് തുടുത്  ,,രാവിലതേ        മൃഗശാല  തെണ്ടല് കാരണം തീരെ വെയ്യാതേ     ആയി...ഞാന്‍  ഏട്ടനും   കു‌ടി  , നടന്നു ഷിപ്‌  നോക്കി   ...അവിടെ    പോയി നോക്കുമ്പോള്‍  ഷിപ്‌ വേറെ  വല്ലതും     ആകും... നമ്മുടെ   ഷിപ്‌ എവിടെ  ?/ഏട്ടാ  ഇത് ഇനി നമ്മളെ കൂട്ടാതെ  പോയിരികുമോ?
ഏട്ടന്‍  ടെന്‍ഷന്‍  ഉണ്ട് അതിനിടക്ക്  ആണ്  എന്റെ ഓരോ  ബുദ്ധിപൂര്‍വമായ  ചോദ്യങ്ങള്‍   ...അങ്ങേരു  എന്നെ   ദയനീയമായി  നോക്കി  ,നോട്ടത്തിന്റെ  അര്‍ഥം  പിടിവളി  കിട്ടി  എന്നാ  മട്ടില്‍ ഞാന്‍  മിണ്ടാതെ  നടന്നു...ഓരോ സൈഡില്‍   കാന്നുന്ന വഴിയോകെ     നടന്നു   ..ഓക്കേ വേരെഷിപ് ,  പിന്നെ വെള്ളം... ..എനിക്ക്  സങ്കടം  വന്നു തുടങി  ...എത്ര സിനിമയില്‍ നായകന്‍  നായികയെ  എടുത്തു കൊണ്ട് നടക്കുന്നു  ....ഇവിടെ    അങ്ങിനെ  ഒന്  ചെയ്തിരുന്നു എങ്കില്‍,,,..മോഹിച്ചിട്ടു  ഒരു  കാര്യവുമില്ല ,,    കാല്  കടഞ്ഞിട്ടു  വയ്യ ...ശരിക്കും  ആ  കടച്ചില്‍    വെല്ല  കൊപ്രക്കും   ആണ് എങ്കില്‍  ഒരു കുടം എണ്ണ  കിട്ടുമായിരുന്നു ....പറഞ്ഞിട്ടു  കാര്യം ഇല്ല ,ഏട്ടനും  ടെന്‍ഷന്‍  കാരണം  മുഖം ഒക്കെ ചുള്ളിച്ചന്നു നില്‍ക്കുനത് ...അതുപോലുള്ള   അവസരങ്ങളില്‍  മനുഷ്യന്‍  ചിന്തിച്ചാല്‍   ,,സീരിയസ്  ആയി മിക്കവാറും  പുതിയ  വെല്ല  കണ്ടുപിടിത്തം  നടന്നിരിക്കും  ..എന്തയാലും  ഇപ്പോള്‍  ഇങ്ങിനെ  ഒക്കെ പറയാം,ഊഹികാമല്ലോ  കടലിന്റെ തീരത്ത്‌ കൂടെ   തണുപ്പത്      വഴിയറി    അറിയാതെ   ,   നടകുമ്പോള്‍  ഉള്ള  മാനസ്സികാവസ്ഥ  ..
   കണ്ണുനീര്‍  തുള്ളികള്‍  ഒരു ക്ഷാമവും  ഇല്ലാതെ   ഒഴുക്കി തുടങ്ങി  ....ഞാന്‍  അമ്മയെ കാണണം എന്നൊക്കെ ആയി...കല്യാണം    കഴിഞ്ഞു   മൂന്ന്   മാസം  അപ്പോലെകും  വേറെ നാട്ടില്‍  തണുത്ത്  കിടന്നു  ചാവാന്‍  ആണലോ  യോഗം എന്നായി  എന്റെ  ചിന്ത ...തണുപ്പ്  ശരിക്കും  വന്നു തുടങ്ങി  മൈന്സ്   ഡിഗ്രി  ആണ് ...  ഇടയ്ക്കു കണ്ട  ടെലിഫോണ്‍ ബൂത്തില്‍ കേറി നിന് സഹിക്കാന്‍ വയ്യ തണുപ്പ് ...രണ്ടു  പേരും  നോക്കി നിന്  സെന്റി    കഥയിലെ  കഥാപാത്രങ്ങള്‍  ആയി  ഞങ്ങള്‍ .....ആ  വഴി  ഒരു  വാഹനവും   വരുന്നില്ല  ....എന്ത് ചെയും  എങ്ങിനേ  കപ്പലില്‍  എത്തും....ഇത്രയും വലിയ  പോര്‍ട്ടില്‍   ഞങ്ങള്‍   മാത്രം.... ഒരുത്തനും വരുന്നില്ലലോ ????.
തുടരും   .....









Friday, 19 February 2010

Sunday, 14 February 2010

ഏകാന്തത

നെഞ്ചകം  തകരുന്നപോല്‍
ആളുന്ന  അഗ്നി പോല്‍ ,
അണയാത്ത   ജ്വ്വലാഗനി പോല്‍
വിറചെന്‍    അധരം  ,,വിതുമ്പിയോ   ഒരു വേള
ഈ   ഏകാന്തത  മാത്രം  എനിക്കാവുന്നില്ല
ശവശരീരത്തില്‍    അരിച്ചിറങ്ങുന്ന   പുഴുക്കള്‍   പോല്‍
എന്നിലേക്ക്‌  അരിച്ചിറങ്ങി   ഏകാന്തതയും
ഒന്നും   മനസ്സിലാകാതെ   നില്‍ക്കവേ ,
വെറുതേ  മോഹിച്ചു   വചനങ്ങള്‍ക്കായ്
ആടി തിമിര്‍ത്തു  എത്തുന്ന കാറ്റിന്റെ മുന്നില്‍
പകച്ചു നില്‍ക്കവേ
എന്നെ തലോടിയെത്തുന്ന  ഇളം കാറ്റിനായി  കൊതിച്ചു  ഞാന്‍
എന്നില്‍  ആളുന്ന  അഗ്നിയെ  ശമിപ്പിക്കാനായി   വന്നില്ല  ഒരു പേമാരിയും ...
ജ്വലിച്ചു   തീര്‍ന്നിടെണം  ഇതെന്   വിധി...
അതും   എന്‍  ജ്വാല  നിനക്ക്   പ്രകാശം  ആയിടെണം  ...അതെന്‍  മോഹം..

Thursday, 11 February 2010

പ്രണയമെത്രേ പ്രണയം

എത്ര  ശ്രമിച്ചിട്ടും  നീ   മനസ്സിലാക്കാതെ    പൊയെന്‍ പ്രണയം
എത്ര ശ്രമിച്ചാലും   എനിക്ക്  ഉള്‍ക്കൊള്ളനാവാത്ത   നിന്‍  പ്രണയം
മനസ്സില്‍   സപ്ത വര്‍ണ്ണമായി   പെയ്തു ഇറങ്ങുന്ന   സുന്ദരമാം  അനുഭൂതിയായി
                                                                                           പ്രണയം

ഒഴുകുവാന്‍  ഇഷ്ടമേറെ   ഉണ്ടെന്നിരിക്കലും   .....
തടസ്സംമോന്നുമില്ലാതേ  ഒരു  പൊങ്ങു തടി പോല്‍  ഒഴുകണാമാ  പ്രണയം
 നിബന്ധനതന്‍   പ്രണയം   അതൊരു കൃത്രിമമാം പ്രണയമായിടവേയ് .....
സഹതപിച്ചു  ഞാന്‍   പലരോടും  ,,
മനസ്സുകൊണ്ട്  അടുക്കുന്ന   പവിത്രതയാര്‍ന്ന    പ്രണയം  ...
അത്  സ്വന്തമാക്കാന്‍   പറ്റാത്ത്തത്രേ      സൌഭാഗ്യം
 എന്ന്   ഞാന്‍  ചൊല്ലവേ  ...,
വാള്‍   ഓങ്ങി എത്താം     കമിതാക്കള്‍   ...
ശരീരമില്ലാത്തൊരു    പ്രണയം  ..,മനസ്സിന്റെ  മാത്രമായൊരു   പ്രണയം
ത്യാഗിനിപോല്‍     സുന്ദരിയാണീ  പ്രണയം   ,അതെന്‍  പ്രണയം  ..
ഒന്നും   പറയാതെ   ,ഒരു പരാതിയുമില്ലാതെയ്  ..
ഏറേ  സ്നേഹിക്കാന്‍   കൊതിച്ചെന്‍  പ്രണയത്തെ...
നിന്‍   നന്മ  മാത്രമെന്‍     സ്വപനമെന്നു   എത്ര  നിന്‍    കാതില്‍    മൊഴിഞ്ഞു  ഞാന്‍
 നീരുറവ പോലുള്ള    വറ്റാത്ത   പ്രണയം..
\അതില്‍   പരിശുദ്ധിഏറെ ഉണ്ടെന്നു ഇരിക്കവേ  ,,,,
എന്തിനീ  അഴുക്കുചാലില്‍ കിടന്നു  പിടയുന്നു   പ്രണയത്തിനായി   ....
സുഖ ഭോഗത്തിനായി  മാത്രമുള്ളൊരു   പ്രണയം..
ചോര   ചീന്തവെ  ....നീറി  പിടഞ്ഞാ  പ്രണയം
 എന്നിലേക്ക്‌   ഓടിയെത്തവേയ്  ...
നീര്‍പോയ്കയില്‍     നിന്നെന്ന  പോലെ
കൈകുമ്പിളില്‍    കോരിയെടുത്തു,  ഞാനാ   പ്രണയം ..
മുറിവുണക്കാന്‍  എകിയത്   എന്‍  പ്രാണെന്ന്  മാത്രം..,
ജീവന്‍  തുടിച്ചു  നീ പോകാന്‍  നില്‍ക്കേ 
നീ തിരിച്ചറിഞ്ഞാ  സത്യം   ശരീരമല്ല  എന്‍ പ്രണയം   മനസ്സെന്നു..
സ്വാര്‍ത്ഥതക്കായി   കുരുക്കിട്ടു  പിടിക്കുന്ന  പ്രണയം ..
സൃഷ്ടിയുടെ  കലയ്കായി  പ്രണയം  മാറിടുമ്പോള്‍
സൃഷ്ടികര്‍ത്താവ്   പോലും  ലജ്ജികേണ്ട  വരും  കാലമിത്...
 മുല്ലപൂവിന്‍  സൌരഭ്യമാര്‍ന്ന   പ്രണയം..
വെണ്മതന്‍   പരിശുദ്ധിയുള്ള  പ്രണയം...
അതെന്‍  സ്വപ്നം    മാത്രം
ശരീരമല്ല  മനസ്സെന്നു   അറിയാന്‍  സാധിച്ചവര്‍ തന്‍
.പ്രണയമെത്രേ     പ്രണയം .......






ഉലഞ്ഞു പോയ വഞ്ചി

ഓര്‍മ്മകള്‍  മേയുന്നിടം   ഏതെന്നു   നീ ചോദിക്കവേ....
മനസ്സെന്നു   ഞാന്‍  ചോല്ലിയാനേരം,
നിന്‍  മുഖം  വിടര്‍ന്നത്   എന്‍  ഓര്‍മ്മയില്‍
നിശബ്ദതയുടെ    നിഴലായി  മാറാന്‍    നീ  ശ്രമിക്കവേ...
കണ്ണുനീരില്ലാത്ത  കണ്ണുകള്‍ ....തുറന്നു    എന്നെ നീ നോക്കവേ .
പറയാന്‍   വാക്കുകള്‍ ഇല്ലാതെ   ഞാന്‍   പരതുമ്പോള്‍ 
പൊങ്ങിയും  താണും   ,വീണ്ടും   ഉലഞ്ഞു പോയ എന്‍  വഞ്ചിയെ 
കരക്ക്‌ അടുപ്പിക്കാന്‍   ഞാന്‍ ശ്രമിക്കവേ  ...
പാഴായ    പ്രയത്നത്തിന്‍    ചാരമായി തീര്‍ന്നു   ഞാന്‍   ..........